همه‌چیز با یک چرخ خیاطیِ اهدایی شروع شد؛ آن هم در اتاقی که نور عصرش به پارچه‌های نخی می‌افتاد. اولین شب‌پوش را برای خواهرم دوختم، بعد برای دوستانش، بعد برای دوستانِ دوستانش… و یک روز فهمیدم خانه‌مان شده یک کارگاه کوچک و شلوغ.
«قندون» همان حسی است که لباس خانگیِ خوب باید بدهد: نازی که برای خودت داری، بدون آنکه از راحتی بزنی. ما هنوز کوچکیم و همین‌طور می‌مانیم — چون باور داریم لباسِ خوب باید با حوصله دوخته شود، نه در خط تولید.
هر طومار پارچه را خودمان انتخاب می‌کنیم؛ لمسش می‌کنیم، شسته و تستش می‌کنیم.
همهٔ الگوها را خودمان طراحی کرده‌ایم؛ برای تنِ زن ایرانی، نه مانکن.
دوختِ قندون دستِ دو زن جوان است؛ سفارش شما، نانِ این خانه است.
